آسایش تن

سنگ کلیه (که به آن نفرولیتازیس نیز گفته می شود) رسوبات سختی است که از مواد معدنی و نمک ها در داخل کلیه های شما تشکیل شده است. رژیم غذایی ، وزن اضافی بدن ، برخی شرایط پزشکی و برخی مکمل ها و داروها از جمله دلایل متعدد سنگ کلیه هستند. سنگ کلیه می تواند بر هر قسمتی از دستگاه ادراری شما تأثیر بگذارد - از کلیه ها تا مثانه. غالباً سنگ ها با متمرکز شدن ادرار تشکیل می شوند و به مواد معدنی اجازه می دهند تا متبلور شده و به هم بچسبند. دفع سنگ کلیه می تواند کاملاً دردناک باشد ، اما اگر این سنگها به موقع تشخیص داده شوند ، هیچ گونه آسیب دائمی ندارند. بسته به موقعیت شما ، ممکن است به چیزی بیشتر از مصرف داروهای ضد درد و نوشیدن آب زیاد برای دفع سنگ کلیه نیاز نداشته باشید. در موارد دیگر - به عنوان مثال، اگر سنگ ها در مجاری ادراری جمع شوند، با عفونت ادراری همراه باشند یا عوارضی ایجاد کنند - ممکن است به جراحی نیاز باشد. در صورت افزایش خطر ابتلا به سنگهای دیگر ، پزشک شما ممکن است درمان پیشگیرانه را برای کاهش خطرعود مجدد سنگ کلیه توصیه کند، همچنین پزشک به شما انجام مرتب آزمایشات چکاپ کلیه را پیشنهاد می کند.

علائم سنگ کلیه چیست؟

سنگ کلیه معمولاً تا زمانی که در داخل کلیه شما حرکت نکند یا به حالب شما منتقل نشود) لوله هایی که کلیه ها و مثانه را به هم متصل می کند( علائم ایجاد نمی کند. اگر در حالب ها قرار گیرد ، ممکن است جریان ادرار را مسدود کرده و باعث متورم شدن کلیه و اسپاسم حالب شود که می تواند بسیار دردناک باشد. در آن زمان ، ممکن است علائم و نشانه های زیر را تجربه کنید:
درد شدید در پهلو و پشت ، زیر دنده ها
دردی که به قسمت تحتانی شکم و کشاله ران منتقل می شود
دردی که موج می زند و شدت آن متغیر است
درد یا احساس سوزش در هنگام ادرار کردن
ادرار صورتی ، قرمز یا قهوه ای
ادرار کدر یا بدبو
نیاز مداوم به ادرار کردن ، ادرار کردن بیشتر از حد معمول یا ادرار کردن در مقادیر کم
تهوع و استفراغ
تب و لرز در صورت وجود عفونت
درد ناشی از سنگ کلیه ممکن است تغییر کند - به عنوان مثال ، تغییر مکان یا افزایش شدت ) با حرکت سنگ در مجاری ادراری شما(.

زمان مراجعه به پزشک برای درمان سنگ کلیه

در صورت وجود علائم و نشانه هایی که شما را نگران می کند ، با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.
در صورت مشاهده موارد زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید:
درد آنقدر شدید است که نمی توانید بی حرکت بنشینید یا موقعیت راحتی پیدا کنید
درد همراه با تهوع و استفراغ
درد همراه با تب و لرز
وجود خون در ادرار شما
مشکل در دفع ادرار

علل بروز سنگ کلیه

سنگ کلیه اغلب هیچ دلیل قطعی و واحدی ندارد ، اگرچه عوامل متعددی ممکن است خطر را افزایش دهند.
سنگ کلیه هنگامی تشکیل می شود که ادرار شما حاوی مواد تشکیل دهنده کریستال)مانند کلسیم ، اگزالات و اسید اوریک(بیش از اندازه است که مایع در ادرار شما را می تواند رقیق کند. در عین حال ، ادرار شما ممکن است فاقد موادی باشد که مانع چسبیدن کریستال ها به هم می شود و محیطی ایده آل برای تشکیل سنگ کلیه ایجاد می کند.

انواع سنگ کلیه چیست؟

دانستن نوع سنگ کلیه شما به تعیین علت آن کمک می کند و ممکن است سرنخ هایی در مورد چگونگی کاهش خطر ابتلا به سنگ کلیه بیشتر ارائه دهد. در صورت امکان ، سنگ کلیه خود را نجات دهید تا بتوانید آن را برای تجزیه و تحلیل به پزشک خود ببرید.
انواع سنگ کلیه عبارتند از:

سنگهای کلسیم
بیشتر سنگهای کلیه سنگهای کلسیم هستند که معمولاً به شکل اگزالات کلسیم هستند. اگزالات ماده ای است که روزانه توسط کبد ساخته می شود یا از رژیم غذایی شما جذب می شود. برخی از میوه ها و سبزیجات ، و همچنین آجیل و شکلات ، دارای محتوای اگزالات بالایی هستند.
عوامل رژیم غذایی ، دوزهای بالای ویتامین D ، جراحی بای پس روده و چندین اختلال متابولیک می تواند غلظت کلسیم یا اگزالات در ادرار را افزایش دهد.
سنگ های کلسیم نیز ممکن است به شکل کلسیم فسفات ایجاد شوند. این نوع سنگ بیشتر در شرایط متابولیک مانند اسیدوز لوله ای کلیه شایع است. همچنین ممکن است با داروهای خاصی که برای درمان میگرن یا تشنج استفاده می شود مانند توپیرامات (توپاماکس ، Trokendi XR ، Qudexy XR) همراه باشد.

سنگهای استروویت
سنگهای استروویت در پاسخ به عفونت ادراری ایجاد می شوند. این سنگها می توانند به سرعت رشد کرده و کاملاً بزرگ شوند ، گاهی اوقات با علائم و هشدار کمی همراه هستند.

سنگ های اسید اوریک
سنگ های اسید اوریک در افرادی که به دلیل اسهال مزمن یا سوء جذب مایع بیش از حد از دست می دهند ، کسانی که رژیم غذایی با پروتئین بالا دارند و کسانی که دیابت یا سندرم متابولیک دارند ، ایجاد می شود. برخی عوامل ژنتیکی همچنین ممکن است خطر ابتلا به سنگ های اسید اوریک را افزایش دهند.

سنگ های سیستین
این سنگ ها در افراد مبتلا به اختلال ارثی به نام سیستینوری ایجاد می شود که باعث می شود کلیه ها مقدار زیادی آمینو اسید خاص را دفع کنند.

عوامل خطر سنگ کلیه چیست؟

عواملی که خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می دهند عبارتند از:

سابقه خانوادگی یا شخصی:
اگر فردی در خانواده شما سنگ کلیه داشته است ، احتمال ابتلا به سنگ نیز بیشتر است. اگر قبلاً یک یا چند سنگ کلیه داشته اید ، در معرض خطر ابتلا به سنگ دیگر هستید.
کم آبی بدن
عدم نوشیدن آب کافی در روز خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می دهد. افرادی که در آب و هوای گرم و خشک زندگی می کنند و کسانی که زیاد عرق می کنند ممکن است بیشتر از دیگران در معرض خطر باشند.
رژیم های خاص غذایی
رژیم غذایی سرشار از پروتئین ، سدیم (نمک) و قند ممکن است خطر ابتلا به برخی از انواع سنگ کلیه را افزایش دهد. این امر به ویژه در مورد رژیم غذایی با سدیم بالا صادق است. نمک زیاد در رژیم غذایی شما میزان کلسیم مورد نیاز کلیه ها و خطر ابتلا به سنگ کلیه را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.
چاقی شاخص توده بدن بالا (BMI)
اندازه دور کمر و افزایش وزن با افزایش خطر ابتلا به سنگ کلیه مرتبط است.
بیماریهای گوارشی و جراحی
جراحی بای پس معده ، بیماری التهابی روده یا اسهال مزمن می تواند باعث تغییراتی در فرآیند گوارش شود که بر جذب کلسیم و آب شما تأثیر می گذارد و میزان مواد تشکیل دهنده سنگ در ادرار شما را افزایش می دهد.
سایر شرایط پزشکی مانند اسیدوز لوله ای کلیوی ، سیستینوری ، هایپرپاراتیروئیدیسم و عفونت های مکرر ادراری نیز می تواند خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش دهد.
برخی مکمل ها و داروها مانند ویتامین C ، مکمل های غذایی ، ملین ها (در صورت استفاده بیش از حد) ، آنتی اسیدهای حاوی کلسیم و برخی داروها که برای درمان میگرن یا افسردگی استفاده می شوند ، می توانند خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش دهند.

ما در مورد آزمایش آنتی بادی برای کرونا زیاد شنیده ایم اما واقعا آزمایش آنتی بادی چیست؟ آیا این آزمایش برای تشخیص COVID-19 موثر است؟ با همه صحبت ها در مورد آزمایش بیماری کروناویروس کرونا در اخبار ، جای تعجب نیست که در مورد آزمایشات و تفاوت آنها سردرگمی به وجود بیاید. آزمایش آنتی بادی تعیین می کند که آیا شما در گذشته به کرونا مبتلا بوده اید و اکنون آنتی بادی علیه ویروس دارید. آزمایش برای تشخیص COVID-19 تعیین می کند که آیا شما در حال حاضر به این بیماری مبتلا هستید یا خیر. در اینجا چیزی است که باید در مورد آزمایش بدانید. با توجه به اینکه مبتلایان به کرونا ویروس باید در قرنطینه باشند،می توانید از امکان خونگیری در منزل آزمایشگاه پاتوبیولوژی نیکو استفاده کنید.

چه زمانی آزمایش آنتی بادی انجام می شود و چرا مهم است؟
آزمایش آنتی بادی ، که به آن آزمایش سرولوژی نیز گفته می شود ، معمولاً پس از بهبود کامل از کرونا انجام می شود. بسته به در دسترس بودن آزمایشها. یک متخصص مراقبت های بهداشتی نمونه خون را می گیرد ، معمولاً با انگشت یا با گرفتن خون از رگ بازو. سپس نمونه مورد آزمایش قرار می گیرد تا مشخص شود آیا آنتی بادی علیه ویروس ایجاد کرده اید یا خیر. سیستم ایمنی بدن این آنتی بادی ها را تولید می کند ( پروتئین هایی که برای مبارزه و پاکسازی ویروس بسیار مهم هستند.)

اگر نتایج آزمایش نشان دهد که آنتی بادی دارید ، نشان می دهد که احتمالاً در گذشته در زمان ابتلا به COVID-19 آلوده بوده اید. همچنین ممکن است به این معنا باشد که مقداری مصونیت دارید. اما شواهدی مبنی بر اینکه آیا داشتن آنتی بادی به این معنی است که شما در برابر عفونت مجدد با کرونا محافظت می کنید ، وجود ندارد. میزان ایمنی و مدت زمان مصونیت هنوز مشخص نیست. مطالعات مستمر در آینده داده های بیشتری در این باره نشان می دهد.

زمان و نوع آزمایش آنتی بادی بر دقت تأثیر می گذارد. اگر در مراحل اولیه عفونت ، هنگامی که هنوز پاسخ ایمنی در بدن شما در حال افزایش است ، آزمایش انجام دهید ، ممکن است آزمایش آنتی بادی را تشخیص ندهد. بنابراین آزمایش آنتی بادی تا حداقل 14 روز پس از شروع علائم توصیه نمی شود. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) آزمایشهای اختصاصی آنتی بادی را مجاز کرد ، اما آزمایشات با دقت مشکوک هنوز در بازار وجود دارد.

یکی دیگر از مزایای آزمایش دقیق آنتی بادی این است که افرادی که از کرونا بهبود یافته اند واجد شرایط اهدای پلاسما ، بخشی از خون خود هستند. این پلاسما می تواند برای درمان دیگران مبتلا به بیماری شدید و افزایش توانایی مبارزه با ویروس مورد استفاده قرار گیرد. پزشکان این را، پلاسمای دوره نقاهت می نامند.

از چه آزمایشاتی برای تشخیص کووید -19 استفاده می شود؟
FDA این نوع آزمایشات را برای تشخیص عفونت کرونا تأیید کرد:

آزمایش PCR:

این آزمایش کرونا که یک آزمایش مولکولی نیز نامیده می شود ، مواد ژنتیکی ویروس را با استفاده از تکنیکی آزمایشگاهی به نام واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) تشخیص می دهد. نمونه مایع با سواب بینی یا سواب گلو جمع آوری می شود ، یا ممکن است برای تولید نمونه بزاق در لوله ای تف کنید. نتایج در صورت تجزیه و تحلیل در محل یا چند روز - یا بیشتر در مکانهایی با تاخیر در پردازش آزمایش - در صورت ارسال به آزمایشگاه خارج ممکن است در عرض چند دقیقه در دسترس باشد. آزمایشات PCR در صورت انجام صحیح توسط متخصص مراقبت های بهداشتی بسیار دقیق است ، اما آزمایش سریع می تواند برخی موارد را از دست بدهد.
آزمایش آنتی ژن:

این آزمایش کرونا پروتئین های خاصی را در این ویروس تشخیص می دهد. با استفاده از سواب بینی برای گرفتن نمونه مایع ، آزمایش آنتی ژن می تواند در عرض چند دقیقه نتیجه ای را به همراه داشته باشد. دیگران ممکن است برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده شوند. هنگامی که دستورالعمل ها با دقت دنبال می شوند ، نتیجه آزمایش مثبت آنتی ژن دقیق تلقی می شود ، اما احتمال نتایج منفی کاذب افزایش می یابد-به این معنی که ممکن است به ویروس آلوده شده باشید اما نتیجه منفی داشته باشید. بسته به شرایط ، پزشک ممکن است آزمایش PCR را برای تایید نتیجه منفی تست آنتی ژن توصیه کند.
FDA مجوز استفاده اضطراری را برای برخی از کیت های آزمایش کرونا در خانه صادر کرد. شما می توانید نمونه مایع بینی یا بزاق خود را در خانه جمع آوری کنید. اکثر این آزمایشات نیاز به تجویز پزشک دارند. دقت این آزمایش ها متفاوت است ، بنابراین یک آزمایش منفی وجود ویروس COVID-19 را به طور کامل رد نمی کند. فقط یک آزمایش خانگی دریافت کنید که توسط FDA مجاز یا توسط بخش بهداشت محلی شما تأیید شده است.

اگر به آزمایش تشخیص کرونا یا آزمایش آنتی بادی علاقمند هستم چه کنم؟
اگر علائم کرونا را دارید ، با پزشک خود تماس بگیرید تا وضعیت خود را مورد بحث قرار داده و نحوه آمادگی برای قرار ملاقات خود را قبل از مراجعه حضوری به آزمایش کرونا بیابید.

دسترسی به هر یک از آزمایشات بستگی به محل زندگی شما ، در دسترس بودن آزمایش و اینکه آیا واجد شرایط هستید یا خیر. در سراسر جهان ، تلاش های مشترک برای در دسترس قرار دادن آزمایش های بیشتر ادامه دارد. هدف سراسری این است که با در دسترس بودن تست های بیشتر افراد بیشتری را آزمایش کنیم.

آزمایش تشخیصی و آنتی بادی چگونه می تواند به کاهش شیوع COVID-19 کمک کند؟
با آزمایش تشخیص کرونا ، افرادی که تست مثبت دارند و علائم دارند می توانند زودتر تحت مراقبت قرار گیرند. می توان تماس ها را ردیابی کرد و انزوا یا قرنطینه را زودتر آغاز کنند تا به جلوگیری از شیوع ویروس کمک کنند.

آیا به دنبال دریافت حقایقی در مورد واکسن های جدید COVID-19 هستید؟

در اینجا آنچه شما باید در مورد واکسن های مختلف و مزایای واکسیناسیون بدانید ، آمده است.
واکسن های پیشگیری از بیماری کروناویروس 2019 (COVID-19) شاید بهترین امید برای پایان دادن به همه گیری باشد. اما همچنان که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به تأیید یا مجوز استفاده اضطراری از واکسن های COVID-19 ادامه می دهد ، احتمالاً سوالاتی دارید. در مورد مزایای واکسن COVID-19 ، نحوه عملکرد آنها ، عوارض جانبی احتمالی و اهمیت ادامه اقدامات پیشگیری از عفونت اطلاعات کسب کنید.

مزایای واکسن COVID-19

دریافت واکسن COVID-19 چه مزایایی دارد؟
واکسن COVID-19 ممکن است:
از ابتلا به COVID-19 یا بیماری شدید یا مرگ ناشی از COVID-19 جلوگیری کنید
از انتقال ویروس عامل COVID-19 به دیگران جلوگیری کنید
اضافه کردن تعداد افراد جامعه که از ابتلا به COVID-19 مصون هستند-گسترش بیماری را سخت تر می کند و به ایمنی جامعه کمک می کند
جلوگیری از گسترش و تکثیر ویروس عامل COVID-19 ، که به آن اجازه می دهد جهش کرده و احتمالاً در برابر واکسن ها مقاوم تر شود
آیا باید واکسن COVID-19 را دریافت کنم حتی اگر قبلاً COVID-19 داشته باشم؟
ابتلا به COVID-19 ممکن است محافظت طبیعی یا مصونیت در برابر عفونت مجدد با ویروس ایجاد کننده COVID-19 را ارائه دهد. اما مشخص نیست این حفاظت چقدر طول می کشد. از آنجا که عفونت مجدد امکان پذیر است و COVID-19 می تواند عوارض شدید پزشکی ایجاد کند ، توصیه می شود افرادی که قبلاً COVID-19 داشته اند واکسن COVID-19 دریافت کنند. اگر برای COVID-19 تحت درمان با آنتی بادی های مونوکلونال یا پلاسمای دوره نقاهت قرار گرفته اید ، قبل از دریافت واکسن COVID-19 90 روز صبر کنید.

ایمنی و عوارض جانبی واکسن های COVID-19

چه واکسن های COVID-19 مجاز یا تأیید شده اند و چگونه کار می کنند؟
در حال حاضر ، چندین واکسن COVID-19 در حال آزمایش بالینی هستند. FDA به بررسی نتایج این آزمایشات قبل از تأیید یا مجوز واکسن های COVID-19 برای استفاده ادامه می دهد. اما از آنجا که نیاز فوری به واکسن های COVID-19 وجود دارد و فرایند تأیید واکسن FDA ممکن است ماهها تا سالها طول بکشد ، FDA ابتدا مجوز استفاده اضطراری از واکسن های COVID-19 را بر اساس داده های کمتر از حد معمول صادر کرد. داده ها باید نشان دهند که واکسن ها ایمن و موثر هستند قبل از اینکه FDA مجوز استفاده یا تأیید را صادر کند. واکسن هایی که دارای مجوز یا تأیید استفاده اضطراری از FDA هستند عبارتند از:

واکسن COVID-19 Pfizer-BioNTech. FDA (فایزر)
واکسن Pfizer-BioNTech COVID-19 را که امروزه Comirnaty نامیده می شود ، برای جلوگیری از COVID-19 در افراد 16 سال به بالا تایید کرده است. FDA Comirnaty را پس از آنکه داده ها مطمئن شد واکسن بی خطر و موثر است ، تأیید کرد. واکسن COVID-19 Pfizer-BioNTech 91٪ در پیشگیری از ویروس COVID-19 با علائم در افراد 16 سال به بالا موثر است.

این واکسن هنوز برای کودکان 12 تا 15 ساله تحت مجوز استفاده اضطراری است. این واکسن 100٪ در پیشگیری از COVID-19 در کودکان 12 تا 15 ساله موثر است و نیاز به دو تزریق با فاصله 21 روز دارد. در صورت نیاز ، دوز دوم را می توان تا شش هفته پس از دوز اول تجویز کرد.

واکسن کووید -19 مدرنا.
واکسن COVID-19 Moderna 94 in در پیشگیری از COVID-19 با علائم موثر است. این واکسن برای افراد 18 سال به بالا مجاز است. نیاز به دو تزریق با فاصله 28 روز دارد. در صورت نیاز ، دوز دوم را می توان تا شش هفته پس از دوز اول تجویز کرد.
واکسن COVID-19 جانسون اند جانسون.
در آزمایشات بالینی ، این واکسن تا 14 روز پس از واکسیناسیون 66 درصد در پیشگیری از علائم ویروس COVID-19 موثر بود. این واکسن همچنین 85 % در پیشگیری از بیماری های شدید با COVID-19 موثر بود-حداقل 28 روز پس از واکسیناسیون. این واکسن برای افراد 18 سال به بالا مجاز است. نیاز به یک تزریق دارد. FDA و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) توصیه کرده اند که استفاده از این واکسن در ایالات متحده ادامه یابد زیرا مزایای آن بیشتر از خطرات است. اگر این واکسن به شما داده می شود ، باید در مورد خطرات و علائم احتمالی مشکل انعقاد خون آموزش ببینید.
هر دو واکسن Pfizer-BioNTech و Moderna COVID-19 از RNA پیام رسان (mRNA) استفاده می کنند. کروناویروس ها دارای ساختار خوشه ای در سطح خود هستند که پروتئین S نامیده می شود. واکسن های mRNA COVID-19 دستورالعمل هایی برای ساختن یک قطعه بی ضرر از پروتئین S به سلول ها می دهد. پس از واکسیناسیون ، سلول های شما شروع به ساختن قطعات پروتئینی و نمایش آنها بر روی سطح سلول می کنند. سیستم ایمنی بدن شما پروتئین را تشخیص داده و شروع به ایجاد پاسخ ایمنی و ساخت آنتی بادی می کند.

واکسن COVID-19 Janssen/Johnson & Johnson یک واکسن ناقل است. در این نوع واکسن ، مواد ویروس COVID-19 در نوع متفاوتی از ویروس زنده ضعیف شده مانند آدنوویروس وارد می شود. هنگامی که ویروس ضعیف شده (ناقل ویروسی) وارد سلول های شما می شود ، مواد ویروس COVID-19 را به شما می رساند که به سلول های شما دستور می دهد که از پروتئین S کپی تهیه کنند. هنگامی که سلول های شما پروتئین S را روی سطوح خود نشان می دهند ، سیستم ایمنی بدن شما با ایجاد آنتی بادی و گلبول های سفید دفاعی واکنش نشان می دهد. اگر به ویروس عامل COVID-19 آلوده شوید ، آنتی بادی ها با ویروس مبارزه می کنند.

واکسن های ناقل ویروسی نمی توانند باعث عفونت شما با ویروس COVID-19 یا ویروس ناقل ویروسی شوند. همچنین ، موادی که تحویل داده می شود بخشی از DNA شما نمی شود.

آیا واکسن COVID-19 به شما COVID-19 می دهد؟
خیر ، واکسن های COVID-19 که در حال حاضر در جهان در حال توسعه است از ویروس زنده ای که باعث COVID-19 می شود استفاده نمی کنند. در نتیجه ، واکسن های کووید -19 نمی توانند باعث بیماری شما به کووید -19 شوند یا اجزای واکسن را از بین ببرند.
به خاطر داشته باشید که بدن شما پس از دریافت واکسن COVID-19 چند هفته طول می کشد تا ایمنی بدن شما تقویت شود. در نتیجه ، ممکن است شما درست قبل یا بعد از واکسیناسیون به ویروسی که باعث COVID-19 می شود آلوده شوید.
ویروسی که باعث COVID-19 می شود درست قبل یا بعد از واکسیناسیون

عوارض کلی احتمالی واکسن COVID-19 چیست؟
واکسن COVID-19 می تواند عوارض جانبی خفیفی را بعد از دوز اول یا دوم ایجاد کند ، از جمله:
درد ، قرمزی یا تورم در محل تزریق
تب
خستگی
سردرد
درد عضلانی
لرز
درد مفاصل
تهوع و استفراغ
احساس ناخوشی
تورم غدد لنفاوی
پس از دریافت واکسن COVID-19 به مدت 15 دقیقه تحت نظر خواهید بود تا ببینید آیا واکنش آلرژیک دارید یا خیر. اکثر عوارض جانبی ظرف چند روز از بین می روند. عوارض جانبی بعد از دوز دوم ممکن است شدیدتر باشد. بسیاری از افراد عوارض جانبی ندارند.
واکسن COVID-19 ممکن است عوارض جانبی مشابه علائم و نشانه های COVID-19 ایجاد کند. اگر در معرض COVID-19 قرار گرفته اید و بیش از سه روز پس از واکسیناسیون دچار علائم شده اید یا علائم بیش از دو روز طول کشیده است ، خود را منزوی کرده و آزمایش دهید.

عوارض جانبی بلند مدت واکسن های COVID-19 چیست؟
از آنجا که آزمایشات بالینی واکسن COVID-19 فقط در تابستان 2020 آغاز شد ، هنوز مشخص نیست که آیا این واکسن ها عوارض جانبی طولانی مدت خواهند داشت یا خیر. با این حال ، واکسن ها به ندرت عوارض جانبی طولانی مدت ایجاد می کنند..
اگر در مورد علائم خود سوال یا نگرانی دیگری دارید ، با پزشک خود مشورت کنید.

آیا واکسن های کووید -19 می توانند بر قلب تأثیر بگذارند؟
در ایالات متحده ، موارد گزارش شده از میوکاردیت و پریکاردیت پس از واکسیناسیون mRNA COVID-19 افزایش یافته است ، به ویژه در نوجوانان مرد و جوانان 16 سال به بالا. میوکاردیت التهاب عضله قلب است ، در حالی که پریکاردیت التهاب پوشش داخلی قلب است. این گزارشات نادر است.
از موارد گزارش شده ، این مشکل بیشتر پس از دوز دوم واکسن COVID-19 و معمولاً طی چند روز پس از واکسیناسیون COVID-19 رخ می دهد. اکثر افرادی که تحت مراقبت قرار گرفتند بعد از دریافت دارو و استراحت احساس بهتری داشتند. علائمی که باید مراقب آنها باشید عبارتند از:
درد قفسه سینه
تنگی نفس
احساس داشتن تپش سریع ، تپش قلب یا تپش قلب
اگر شما یا فرزندتان در طول یک هفته پس از دریافت واکسن COVID-19 دارای هر یک از این علائم هستید ، به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

آیا واکسن های COVID-19 در برابر انواع COVID-19 محافظت می کند؟
در ایالات متحده ، نوع دلتا (B.1.617.2) اکنون رایج ترین نوع COVID-19 است. تقریباً دو برابر انواع قبلی مسری است و ممکن است باعث بیماری شدیدتری شود.
در حالی که تحقیقات نشان می دهد که واکسن های کووید -19 در برابر انواع مختلف کمی موثرتر هستند ، به نظر می رسد که واکسن ها هنوز در برابر COVID-19 شدید محافظت می کنند. مثلا:
تحقیقات اولیه بریتانیا نشان می دهد که پس از واکسیناسیون کامل ، واکسن COVID-19 Pfizer-BioNTech 88٪ در پیشگیری از علامتدار COVID-19 موثر است. این واکسن همچنین 96 درصد در پیشگیری از بیماری های شدید ناشی از کووید -19 ناشی از نوع دلتا موثر است.
تحقیقات اولیه از کانادا نشان می دهد که پس از یک دوز ، واکسن Moderna COVID-19 72 درصد در پیشگیری از COVID-19 ناشی از نوع دلتا موثر است. یک دوز واکسن نیز 96% در پیشگیری از بیماری های شدید ناشی از کووید -19 ناشی از نوع دلتا موثر است.

آیا مصرف داروهای ضد درد قبل یا بعد از دریافت واکسن COVID-19 خوب است؟
توصیه نمی شود که از داروهای بدون نسخه قبل از دریافت واکسن COVID-19 برای جلوگیری از ناراحتی احتمالی استفاده کنید. مشخص نیست که چگونه این داروها می توانند بر اثر واکسن ها تأثیر بگذارند. با این حال ، خوب است که از این نوع داروها پس از دریافت واکسن COVID-19 استفاده کنید ، به شرطی که هیچ دلیل پزشکی دیگری نداشته باشید که مانع از مصرف آن شود.

آیا کسی هست که نباید واکسن COVID-19 دریافت کند؟
هنوز واکسن COVID-19 برای کودکان زیر 12 سال وجود ندارد.

علائم حساسیت به واکسن COVID-19 چیست؟
اگر در عرض چهار ساعت پس از واکسیناسیون این علائم را مشاهده کردید ممکن است نسبت به واکسن COVID-19 واکنش آلرژیک داشته باشید:
تورم لب ، چشم یا زبان
خس خس کردن
اگر علائم واکنش آلرژیک را مشاهده کردید ، فوراً کمک بگیرید. به پزشک خود در مورد واکنش خود بگویید ، حتی اگر به خودی خود از بین رفت یا مراقبت های اورژانسی دریافت نکردید. این واکنش ممکن است به معنی حساسیت شما به واکسن باشد. ممکن است نتوانید دوز دوم همان واکسن را دریافت کنید. با این حال ، ممکن است بتوانید برای دوز دوم واکسن متفاوتی دریافت کنید.

آیا زنان باردار یا شیرده می توانند واکسن COVID-19 را دریافت کنند؟
در صورت بارداری یا شیردهی ، توصیه می شود واکسن COVID-19 دریافت کنید. دریافت واکسن COVID-19 می تواند شما را در برابر بیماری های شدید ناشی از COVID-19 محافظت کند. واکسیناسیون همچنین می تواند به زنان باردار در ساخت آنتی بادی هایی کمک کند که ممکن است از نوزادان آنها محافظت کند.
واکسن های COVID-19 باعث عفونت ویروسی که باعث COVID-19 می شود ، نمی شود ، از جمله در زنان باردار یا نوزادان آنها. هیچ یک از واکسن های COVID-19 حاوی ویروس زنده نیست که باعث COVID-19 می شود.

در حالی که تحقیقات بیشتری مورد نیاز است ، یافته های اولیه نشان می دهد که دریافت واکسن mRNA COVID-19 در دوران بارداری هیچ خطری جدی برای زنان باردار واکسینه شده یا نوزادان آنها ندارد. این یافته ها بر اساس داده های سیستم نظارت بر ایمنی واکسن کرونا ویروس CDC است. همچنین ، به خاطر داشته باشید که واکسن های mRNA COVID-19 DNA شما را تغییر نمی دهند.
اگر نگرانی دارید ، با پزشک خود در مورد خطرات و مزایای دریافت واکسن COVID-19 صحبت کنید.

کدام واکسن COVID-19 برای کودکان تأیید شده است؟
FDA مجوز استفاده اضطراری از واکسن Pfizer-BioNTech COVID-19 را برای کودکان 12 تا 15 سال صادر کرده است.
واکسن کووید -19 Pfizer-BioNTech به دو تزریق نیاز دارد که به فاصله 21 روز انجام می شود. در صورت نیاز ، دوز دوم را می توان تا شش هفته پس از دوز اول تجویز کرد.

تحقیقات نشان داده است که واکسن COVID-19 Pfizer-BioNTech در پیشگیری از COVID-19 در کودکان 12 تا 15 ساله 100٪ موثر است ، تحقیقات قبلی نشان داده است که این واکسن 95٪ در پیشگیری از COVID-19 با علائم در افراد 16 ساله موثر است.

بعد از واکسن کووید -19

آیا می توانم اقدامات احتیاطی ایمنی را پس از دریافت واکسن COVID-19 متوقف کنم؟
شما دو هفته پس از دریافت دوز دوم واکسن mRNA COVID-19 یا 2 هفته پس از دریافت یک دوز واکسن Janssen/Johnson & Johnson COVID-19 به طور کامل واکسینه شده اید. پس از واکسیناسیون کامل ، می توانید با خیال راحت به انجام فعالیتهایی بازگردید که ممکن است به دلیل همه گیری نتوانستید انجام دهید. همچنین می توانید از پوشیدن ماسک یا فاصله گذاری اجتماعی در هر شرایطی ، به استثنای مواردی که توسط ی قانون اجباری شده است ، جلوگیری کنید. با این حال ، اگر در منطقه ای با تعداد زیادی از موارد جدید COVID-19 در هفته گذشته هستید ، CDC توصیه می کند که از ماسک در داخل خانه و در خارج از منزل در مناطق شلوغ یا هنگام تماس نزدیک با افراد واکسینه نشده استفاده کنید. اگر کاملاً واکسینه شده اید و بیماری دارید یا از داروهایی استفاده می کنید که سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف می کند ، ممکن است لازم باشد ماسک را ادامه دهید.
همچنین باید از ماسک در هواپیماها ، اتوبوس ها ، قطارها و سایر وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید.
اگر کاملاً واکسینه شده اید و با کسی که دارای ویروس COVID-19 است تماس نزدیک داشته اید ، 3 تا 5 روز بعد آزمایش دهید. و اگر ساکن یا کارمند یک بازسازی یا بازداشتگاه یا یک سرپناه بی سرپناه هستید و در اطراف فردی هستید که به COVID-19 مبتلا است ، باید حتی اگر علائم COVID-19 را ندارید ، همچنان آزمایش دهید.

آیا می توانم بعد از واکسیناسیون همچنان به کووید -19 مبتلا شوم؟
واکسیناسیون COVID-19 بیشتر افراد را از بیماری COVID-19 مصون می دارد.
درصد بسیار کمی از افرادی که کاملاً واکسینه شده اند اگر در معرض ویروس ایجاد کننده COVID-19 قرار بگیرند ، همچنان به COVID-19 مبتلا می شوند. به این موارد موارد موفقیت آمیز واکسن گفته می شود. برخی از افراد ممکن است هیچ علائمی را تجربه نکنند و برخی دیگر ممکن است به دلیل COVID-19 بیمار شوند.
با این حال ، واکسیناسیون ممکن است بیماری را کمتر شدید کند. در صورت واکسیناسیون کامل ، خطر کلی بستری شدن و مرگ ناشی از COVID-19 بسیار کمتر از افراد واکسینه نشده با عوامل خطر مشابه است.